Wat gebeurt er allemaal als de politie een melding krijgt van een vermissing? Een kind van wie niemand weet waar het is. Het klinkt misschien verrassend, maar het gebeurt best vaak. Wel een paar keer per dag komen bij de politie telefoontjes binnen van ongeruste ouders. Vaak is een vermissing een misverstand. Kinderen gaan ergens spelen en zijn vergeten te zeggen waar ze zijn. En ouders denken: Je zou toch om 1 uur thuis zijn? Om 2 uur ga je je dan toch wel zorgen maken. Wieke van Enst is de baas van het politieteam dat zich bezighoudt met het opsporen van vermiste mensen. Bij de meeste meldingen die zij krijgen, zijn de zorgen voor niks en wordt het snel opgelost. Maar soms duurt de zoektocht langer. De politie gaat altijd direct aan de gang op het moment dat er een vermissing is. Bij kinderen, helemaal bij kleine kinderen, gaan de alarmbellen wel extra af. Dat heeft te maken met de zelfredzaamheid van een kind. Bij een peuter van 2 ga je gelijk bij alle gevaarlijke plekken in de omgeving kijken...slootje, vijvers, et cetera. Is een kind wat ouder en we weten nog niet zo goed waar we precies moeten beginnen met zoeken...dan gaan we direct zoveel mogelijk informatie verzamelen. Al die stukjes informatie kunnen helpen om te achterhalen wat er is gebeurd en waar het kind kan zijn. Het zijn net stukjes van een puzzel. Hoe oud is het kind? Hoe ziet het kind eruit, wat had het aan? Maar ook dingen als: Wat zijn de hobby's van een kind? Het signalement van een vermist kind komt terecht bij alle politiemensen die in de buurt aan het werk zijn. Vervolgens is het belangrijk dat we naar de omgeving gaan kijken. Wat zeggen vriendjes en vriendinnetjes? Heeft het kind iets gezegd over waar die naar toe zou gaan? Gaan ze naar een speeltuin om daar vrienden te ontmoeten? Of gaat-ie naar een sportclub? Je probeert je te verplaatsen in dat kind en te denken als dat kind. Ook de social-media-accounts van het vermiste kind worden bekeken. Is er bijvoorbeeld nog iets op Instagram gepost dat belangrijk kan zijn? Met al die informatie kan de politie verschillende scenario's maken: Verschillende mogelijkheden over wat er aan de hand zou kunnen zijn. Scenario's bijvoorbeeld dat het een misverstand is. Een scenario kan zijn dat er misschien een ongeval is gebeurd. Maar een scenario kan helaas ook zijn dat het gaat om een misdrijf. Helikopters, speurhonden en grote zoekteams: Dat kan de politie allemaal inzetten tijdens het speuren. Maar dan moeten ze dus wel eerst goed weten 'waar'. Als je een helikopter of een speurhond inzet...is het belangrijk dat je weet waar je moet gaan zoeken. Tieners hebben vaak een OV-chipkaart. Die stappen misschien in de trein naar een andere stad. En als je niet weet waar je moet gaan zoeken heeft het inzetten van speurhonden ook niet zoveel zin. Via hun eigen social media roept de politie soms ook mensen op om mee te helpen. De foto van het vermiste kind kan worden verspreid, of ze vragen om getuigen...mensen die in de buurt waren bijvoorbeeld. Er zijn veel voordelen van social media. Maar een nadeel is dat er veel wordt gereageerd op berichten. Dan ontstaan er allemaal verhalen die bijvoorbeeld niet waar zijn. De politie geeft in ieder geval de informatie die waar is. Dus je kan ook naar de facebookpagina van de politie gaan. Na een flinke zoektocht worden de meeste vermiste kinderen dus weer gezond teruggevonden. Maar ook dan is het onderzoek nog niet klaar. We gaan altijd in gesprek met het kind...om te weten wat er gebeurd is en waar het kind geweest is. En hoe is het gekomen dat het kind vermist is geraakt? Het allerbelangrijkste is zo snel mogelijk de vermiste terugvinden. En is het zo dat we iemand helaas overleden aantreffen...dan gaat 't onderzoek natuurlijk verder met een heel groot rechercheteam om de dader te kunnen vinden. Bij de vindplaats speuren rechercheurs en deskundigen heel precies naar extra aanwijzingen. Voetafdrukken of spullen die daar gevonden worden... kunnen helpen de zaak op te lossen. Ook dat zijn puzzelstukjes in het politieonderzoek die later als bewijs kunnen worden gebruikt. Ik snap dat kinderen zich daar zorgen over maken. Gelukkig is de kans dat het gebeurt heel erg klein. Maar het is heel belangrijk dat je als kind altijd goed blijft opletten en dus altijd goed met je ouders praat over waar je bent en waar je naartoe gaat.