Vijf jaar later is er veel veranderd in Kampen. Dientje is onderdeel van de gemeenschap en gaat zelfs naar school. Zelfs meneer Marius begint haar als zijn dochter te behandelen. Maar Dientje leert ook steeds meer over hoe oneerlijk de wereld is en als er een nieuw meisje, Sophia, haar op school begint te pesten is er niemand die haar verdedigt. De kolonisten worden op een voetstuk geplaatst tijdens de aardrijkskundeles en over de verschrikkingen van de slavernij wordt niks verteld. Op een dag kan Dientje er niet meer tegen. Zou ze dan toch beter terug kunnen gaan naar Demarara?

En ze noemden me... Dientje!