Met pijn in hun hart regelt de familie Marius dat Dientje mee mag naar Demarara met mevrouw Liesbeth. Zij gaat haar zus mevrouw Anna en haar man meneer Daniël opzoeken op hun plantage. Dientje wordt met tegenzin verwelkomd omdat ze van de familie Marius een vrijbrief en bewijs dat ze familie is heeft gekregen. Ze is in Demarara met een plan, zo blijkt. Ze wil haar broertjes vrijkopen met geld dat ze van meneer Marius gekregen heeft. Alleen blijkt al snel dat racisme niet alleen in Nederland voorkomt wanneer de notaris in de stad haar geldbrief niet wil innen. Hij denkt dat Dientje hem vervalst heeft! Wat moet ze nu doen, zonder geld en zonder plan?

En ze noemden me... Dientje!