Klas 1/2/3

Klas 4/5/6

Logo Omroep Human - Bont

LOGO OMROEPEN

HUMAN

Durf jij te kijken achter de schermen van jouw consumptiegedrag? Natasja Gibbs neemt je mee naar de andere kant van de wereld, waar we de échte kosten van onze levensstijl blootleggen. Wie betaalt de prijs voor jouw gemak? Welk effect heeft jouw consumptiegedrag op de mensen die de producten maken? De serie is een samenwerking tussen Human en Omroep Zwart.

Ketens in de klas

Arbeid, productie en bedrijf

Burgerschap, mediawijsheid, welvaart en samenleving

Ketens - screenshot

Ketens

Bekijk ook

Extra's

Schooltv biedt meer dan video's! Ontdek onze extra inhoud:

Ontvang jij de nieuwsbrief al? Blijf op de hoogte door je aan te melden en ontvang elke maand een nieuwsbrief naar keuze in je inbox!

Kunstmatige intelligentie of AI.

Het is inderdaad fantastisch wat leuke
filmpjes tot het screenen van kanker.

AI maakt het leven leuker en langer.

Maar over de productie ervan
hoor je minder.

Samen met correspondenten over
de hele wereld onderzoek ik Natasja

Gibbs de productieketen van dingen
die we dagelijks gebruiken.

Welke gevolgen heeft
jouw consumptiegedrag

voor de mensen
die deze producten maken?

Deze week Artificial intelligence AI.

Een rennende schildpad tevoorschijn
toveren, DJ spelen.

Autorijden. Een werkstuk schrijven
over de 80-jarige Oorlog.

AI, kan het allemaal!

Vijftien jaar geleden
leek het allemaal nog toekomstmuziek.

AI. En ik heb het idee dat
het nu heel gewoon aan het worden is.

We hebben het er voortdurend over.

Hoe kan het dat het zo snel is gegaan
in één keer?

Ja, de theoretische kennis
om hoe je AI maakt,

dat lag eigenlijk al decennia
op de plank.

Maar we hadden dus heel lang niet
de juiste technologie
om dat ook echt te laten draaien.

En nu beschikken we over computerchips
die zodanig krachtig zijn,

dat we dus eindelijk al die wiskundige
modellen daarop kunnen laten runnen.

Ja, ja. Maar goed, zitten hier
alleen chips en algoritmes achter?

Of ook mensen?

Ik denk dat het wel goed is
om ook te weten dat er eigenlijk

achter die magische AI gaat ook echt
een heel leger aan mensen schuil

om een AI te trainen en het ook
van de data en de kennis te voorzien

om zover te komen als het magische
wat we nu op het scherm zien.

Stel je voor je wordt wakker
en je smartphone zegt Goedemorgen.

Ik heb het weerbericht gecheckt en stel
voor dat je een warme jas aantrekt.

En vergeet de verjaardag
van je moeder niet.

Wow, denk je?
Mijn telefoon kent me echt goed.

Maar hoe weet je telefoon eigenlijk
wat een warme jas is?

Of een verjaardag?

Maak kennis met de onzichtbare mensen
achter deze magie. De datalabelaars.

Deze mensen zijn als de leraren
van Artificial Intelligence.

Ze zitten niet voor hun klas,
maar achter een computer

waar ze eindeloos plaatjes, teksten
en geluiden van labels voorzien.

Dit is een kat.
Dit is een fiets.

Dit is een warme winterjas.
Miljoenen keren opnieuw.

Totdat de AI het verschil kent
tussen een hond en een kat.

En een T-shirt
en een dikke winterjas.

Het klinkt misschien saai, maar dit werk
is het fundament van de AI revolutie.

Zonder deze menselijke input
zou AI net zo verloren zijn

als een kleuter in een bibliotheek.
Zelfrijdende auto's.

Generatieve AI chat GPT.

Je hebt het misschien niet door,
maar het zou allemaal niet werken

zonder eerst
een label te hebben gekregen.

Hoeveel mensen doen dit?
- Ja, het is moeilijk om te tellen,

want veel mensen doen het even
en dan stoppen ze er weer mee.

Maar het is
tussen de honderd

en 300 miljoen mensen
die dit doen wereldwijd.

Zo! En waar gebeurt dat?
- Het gebeurt in Europa,

maar het gebeurt vooral in lage lonen
landen waar mensen dit doen.

Dus dan kan je denken
aan Latijns-Amerika, Azië,

Afrika zitten heel veel werkers.
Kenia bijvoorbeeld.

Ja, Een heel onthullend verhaal was
bijvoorbeeld in Kenia,

waar mensen voor OpenAI werkten
om een algoritme te trainen

dat ervoor zorgde dat eigenlijk alles
wat wij te zien krijgen schoon is.

Wat betekent Ja,
dat betekent

dat wij bijvoorbeeld
niet hele gewelddadige content zien,

of filmpjes krijgt te zien,
of hele pornografische filmpjes.

Of afschuwelijke content
met kinderen.

Dus allerlei dingen
die je niet wil zien.

Omdat alles
op het internet te vinden is,

wordt zo'n algoritme
daar in eerste instantie op getraind.

Dus je moet eigenlijk
een corrigerend algoritme maken.

En dat doen die mensen in Kenia.

Die zorgen ervoor dat wij die vreselijke
beelden dus niet te zien krijgen.

Ja.

Dit verhaal speelt zich niet af
in Silicon Valley.

Maar ver daar vandaan
in Nairobi, Kenia.

TikTok laat ons weten zich niet te
herkennen in de verhalen uit Kenia.

Van Facebook
hebben we geen reactie ontvangen.

Als je het hebt over AI,
dan heb je het eigenlijk

over de rekenkracht van deze jongens.
Graphic Processing units.

We noemen ze ook wel chips.

En die chips komen bijna allemaal
uit één land Taiwan.

In zijn eentje maakt het 60% van alle
chips die we wereldwijd gebruiken,

en zelfs 90% van alle geavanceerde
chips die nodig zijn

voor AI. Telefoons, wasmachines,
camera's, vliegtuigen, auto's,

magnetrons, lampen,
thermostaten, e-bikes.

Ze zouden allemaal niet functioneren
zonder de fabrieken die hier staan

en de mensen die erin werken.

Taiwan is een land nog kleiner
dan Nederland,

maar hofleverancier van de wereld als
het gaat om geavanceerde chips voor AI.

De bedrijven die ze maken
kunnen moeilijk personeel vinden

en daarom maken ze
gebruik van arbeidsmigranten.

Die komen vooral uit buurlanden
waar de lonen een stuk lager liggen.

Vietnam, Indonesië,
Thailand en de Filipijnen.

Taiwan telt rond de 750.000
van dit soort arbeidsmigranten.

Ze krijgen vaak een tijdelijk contract
en volgens mensenrechtenorganisaties

worden ze behandeld
als tweederangs burgers.

Volgens de Taiwanese regering
is alles goed geregeld

en is ons verhaal
niet representatief.

Ik wist dit dus niet. Denk jij dat
dat dat veel mensen dit weten?

Nee. En ik denk ook
dat grote technologiebedrijven willen
dat we het niet weten.

Want dat vroeg me af waarom
vertellen ze dit verhaal gewoon niet?

Ja, misschien omdat
we dan een probleem zouden hebben
met die werkomstandigheden. Ja.

Terwijl er gaan miljarden om
in deze business.

Ja, zou ik denken.

Misschien dat ze ietsje minder zouden
kunnen verdienen in San Francisco

en dan die mensen fatsoenlijk
kunnen betalen.

Dat zou een idee zijn ja.

ChatGPT, we kennen het allemaal of hebben het wel eens gebruikt. Om te zorgen dat apps als ChatGPT ons geen schrikwekkende teksten en beelden voorschotelen moeten zogeheten ghostworkers de A.I. trainen. Zij bekijken en filteren content als kindermishandeling, zelfdoding en marteling. In Kenia vertellen twee vrouwen over de trauma's die zij opliepen tijdens dit werk en hoe hun opdrachtgevers daarmee zijn omgegaan, en in Taiwan ontdekken Natasja Gibbs en haar correspondent hoe arbeidsmigranten worden behandeld die de chips produceren waar A.I. op draait.

De kosten van AI

Haarextensions,
pruiken en haarstukken

zijn tegenwoordig voor iedereen
en overal te koop.

Maar waar komt al dat haar
eigenlijk vandaan?

En door wie wordt het gemaakt?

Dat er in zo'n hoge mate dwangarbeid,

maar ook het gedwongen afstaan
van haar zoveel

voorkomt op de haarmarkt,
Dat vind ik echt schokkend.

Samen met correspondenten
over de hele wereld onderzoek ik

Natasja Gibbs de productieketen
van dingen uit ons dagelijks leven.

Welke gevolgen heeft
jouw consumptiegedrag
voor de mensen die ze maken?

Dit is nu bijvoorbeeld dan een pruik van
echt haar dat al geverfd is in deze kleur.

Deze is van nature zo.
- Dit is natuurlijk?

Dit is natuurlijk zo.
- En waar komt zo'n...

Waar komt deze pruik vandaan? Waar
komt het haar vandaan? Weet je dat?

Echt haar komt voornamelijk
uit het Aziatische continent.

China is een land waar het
veel wordt geproduceerd. India ook.

En waarom juist die landen?
India bijvoorbeeld?

Omdat heel veel vrouwen
daar hun haar doneren.

Oh ja?
- Ja, China, denk ik,

aangezien het een van de grootste
industrielanden op de wereld is.

Ja, dat is ook zo, ja.

Ja, en dat haar doneren, dat betekent
dat ze het gratis weggeven?

Daar hebben wij persoonlijk
niet veel details over.

Maar uit verhalen en.

Informatie? Ja.
- Ja

Ja, haarextensions,
ze zijn er in alle soorten en maten

en alle denkbare kleuren en lengtes.

Van zwart krullend haar
tot lang, blond,

steil haar
en alles wat daar tussenin zit.

afkomstig uit de hele wereld.

Russian hair, brazilian hair
of made in China staat erop.

Het haar kan synthetisch zijn,

maar vaak wordt het ook
gewoon van echt mensenhaar gemaakt,

wat eerder
gewoon nog op iemands hoofd groeide.

Steeds meer celebrities in binnen
en buitenland zijn er heel open over.

Rihanna, J-lo, Kim Kardashian,
Beyoncé, Linda de Mol

en zelfs onze koningin Máxima
draagt ze.

Vorig jaar ging er
$ 100 miljard in om,

en in 2030 verwacht men dat er
wereldwijd zelfs voor $ 200 miljard aan

haar wordt verhandeld.
Big business dus.

Dit is Indiaas haar en komt het meest
overeen met Europees haar qua dikte.

Dus daarom past het ook zo goed
bij de Europese haar markt.

Ja, ja, daar
zijn heel veel haarleveranciers
een beetje geheimzinnig over.

Waar hun haar
nou precies vandaan komt. Waarom?

Ja, omdat.

Ja, ik weet niet
waar ze het haar vandaan halen.

Wij halen het
bij officiële veilingen.

Wat zijn dat voor veilingen? Kun
je me daar iets meer over vertellen?

Dat zijn veilingen
van officiële tempels.

die tempels, mensen gaan daar naartoe
en die doneren het haar

uit geloofsovertuiging en dat
haar wordt verkocht door de tempel.

En dat is ook gecertificeerd en al.

En dat kopen wij dan op.
Alleen daar kopen wij ons haar dan.

We weten precies
waar het vandaan komt.

De tempels
waar Van Lelieveld over spreekt

zijn hindoeïstische tempels in India.

Daar gaan mensen naar toe om hun haar
af te laten scheren en te offeren.

Maar het echte haar knooppunt
van de wereld ligt in China.

In het noordwesten van China
ligt de provincie Xinjiang.

Daar wonen de Oeigoeren.

Ze worden onderdrukt en gediscrimineerd
door de Chinese regering.

Die ziet de Oeigoeren als afvallig.

China wil de Oeigoeren heropvoeden
om ze trouw te laten zijn

aan de communistische partij en probeert
de Oeigoerse cultuur uit te roeien.

Naar schatting zijn
een miljoen Oeigoeren

De afgelopen jaren opgesloten geweest
in zogenoemde heropvoedingskampen

in Xinjiang.
Volgens vele getuigenissen

en VN rapporten is het leven in
deze heropvoedingskampen erg zwaar.

Oeigoeren worden gehersenspoeld
en gemarteld.

Vrouwen worden gesteriliseerd
en hun haar wordt afgeschoren.

Bij die kampen staan ook
allerlei fabrieken

waar Oeigoeren
gedwongen arbeid zouden verrichten,

waaronder mogelijk
ook in haarfabrieken.

Volgens de Chinese regering is er
geen sprake van dwangarbeid

of van andere
mensenrechtenschendingen.

De weg die het haar aflegt
blijft onduidelijk.

Waarom is dat eigenlijk?

Haar van over de hele wereld
komt samen in China

en wordt in fabrieken verwerkt
tot pruiken en extensions.

Ook in Xinjiang.

Al die haarproducten worden
vervolgens weer verzameld in Oost-China.

En van daaruit wordt het weer
over de hele wereld geëxporteerd.

Steeds meer mensen dragen haarextensions. Natasja Gibbs doet het wel eens, net als koningin Máxima: het is een snelgroeiende miljardenbusiness. Maar van welke hoofden is dat haar eigenlijk afkomstig? En wie maakt die extensions? Een verhaal over hindoeïstische tempels in India en kaalgeschoren Oeigoerse vrouwen in China. Geconfronteerd met de feiten neemt Natasja een besluit over haar eigen haardracht.

De markt van haarextensions

We zijn er
in Nederland massaal voor gevallen.

Jong, oud, hip, iets minder hip en
hij is nog goed voor het klimaat ook.

Ja, de elektrische fiets is
de beste uitvinding sinds het wiel.

Alleen maar voordelen, toch?

Samen met correspondenten
over de hele wereld onderzoek ik

Natasja Gibbs de productieketen
van dingen uit ons dagelijks leven.

Welke gevolgen heeft
jouw consumptiegedrag
voor de mensen die ze maken?

Deze keer het verhaal achter de accu
van een elektrische fiets.

Ik heb dus vroeger geleerd dat je
batterijen nooit uit elkaar moet halen.

Dat is levensgevaarlijk,
zeiden mijn ouders altijd. Is dat zo?

Ja, is ook zo.
Dus de batterijen

die we nu gebruiken, de meeste wil je
niet helemaal uit elkaar halen.

Dit zijn gewoon twintig
kleine batterijen?
- Soort AA batterijen.

We kunnen in ieder geval
proberen of we een batterij

er uit krijgen. En er
staat natuurlijk ook nog stroom op.

Oh god!
Wat er in de batterij zit...

zijn twee elektrodes die worden
opgerold en dat zit hierin.

Dan komt er nog een vloeistof
in. Nou ja,

en wat connecties komen er aan
en dat is in feite je batterij.

En hier bovenop. dat is
het actieve materiaal in je batterij

en dat is in dit geval een mengsel
van nikkel, mangaan en kobaltoxide.

Lithium. Mangaan, kobalt, nikkel.

Waar komen al deze mineralen vandaan?

Al die mineralen
worden uit mijnen gehaald op
verschillende plekken in de wereld.

Sulawesi. Daar komt
een groot deel van de nikkel

vandaan die nodig is
voor onze e-bike batterijen.

Sulawesi is het op drie na
grootste eiland van Indonesië.

Ooit plunderden Nederlandse kolonisten
het land voor koffie en specerijen.

Tegenwoordig richten wij
en de rest van de wereld onze ogen

op iets anders
wat er in de grond zit: nikkel

De Indonesische regering geeft graag
gehoor aan de oproep van Musk.

Het land is in korte tijd de grootste
nikkelproducent ter wereld geworden.

Op Sulawesi hebben Indonesische
en Chinese bedrijven

een enorm industrieel complex
uit de grond gestampt.

In de provincie Morowali.
Het is bijna een stad op zich.

Twintig jaar geleden waren hier nog
tropisch regenwoud, stranden en koraal.

Nu worden nikkel smelterijen gevoed
door de vele grote en kleine mijnen

die de afgelopen jaren verspreid
door de jungle zijn ontstaan.

Dit is echt huge.

Lokale bewoners raken
door het verdwijnen

van hun visgebied zonder inkomen
en kunnen weinig anders doen,

zegt Mohammed dan werken in de mijnen

of de smelterijen
waar de nikkel wordt verwerkt.

En dat soort werk
is niet zonder gevaar.

Eind vorig jaar gebeurt er een ongeluk
dat internationaal de aandacht trekt.

Uiteindelijk overlijden er 21 mensen.

Tientallen
arbeiders raken zwaargewond.

Voor even is de nikkelindustrie
op Sulawesi wereldnieuws.

Ongelukken
zouden in de doofpot worden gestopt.

Zelfs als er doden vallen. We hebben
Immib, het bedrijf dat dit zou doen,

om een reactie gevraagd,
maar die hebben we niet gekregen.

China is aan het begin van deze eeuw
het eerste land

dat volledig inzet
op elektrische voertuigen,

om minder afhankelijk te zijn
van olieproducerende landen

en om iets te doen
aan de verstikkende luchtvervuiling.

En het plan lukt.

Al snel produceren de Chinezen
op grote schaal batterijen en auto's.

Om aan de groeiende vraag
naar mineralen te voldoen,

besluit de Chinese overheid wereldwijd
aandelen in mijnen te kopen.

En waar China nog machtiger wordt,

is bij de stap daarna: het verwerken
van de mineralen.

En zo krijgt de Volksrepubliek China
bijna de complete wereldwijde

markt van het maken van batterijen
in handen.

Momenteel komt bijna 80%
van alle onderdelen die nodig zijn

voor de accu op je fiets uit China.

Materialen
die je nu uit de mijn haalt,

die kun je
niet meteen in je batterij stoppen,

dus daar moet
nog allerlei verwerking plaatsvinden

om het materiaal geschikt te maken
om in die batterij te gaan.

Dus dat betekent
dat specifiek deze elementen
uit die ertsen gehaald moeten worden.

En dat zijn de processen zoals ze nu
vooral in China gedaan worden, zijn...

vieze processen.
- Vieze processen?

In dat er heel veel energie voor nodig
is, maar ook hele giftige stoffen

en veel extra stoffen nodig zijn
om die mineralen eruit te halen.

In Europa zouden deze processen niet
eens mogen omdat ze te vies zijn.

Milieuwetgeving zou dat niet toestaan.
Dat gebeurt nu dus vooral in China.

De provincie Xinjiang,
het thuisland van de Oeigoeren,

een overwegend islamitisch volk

dat door de Chinese regering
zwaar wordt onderdrukt.

Oeigoeren worden gevangen gehouden
in zogenoemde heropvoedingskampen.

Er zijn sterke aanwijzingen
dat gevangenen worden ingezet

voor dwangarbeid.

Vroeger was het vooral iets voor senioren, nu lijkt iedereen er een te hebben: een e-bike. Gemakkelijk in het gebruik en goed voor het klimaat. Natasja Gibbs neemt je mee op een zoektocht naar de schaduwzijde van de elektrische fiets: de productieketen van de accu's. Een cruciale grondstof is nikkel. In de nikkelsmelterijen in Indonesië vallen regelmatig doden en gewonden, en in China zijn er aanwijzingen dat Oeigoeren als dwangarbeider worden ingezet bij het in elkaar zetten van batterijen voor elektrische voertuigen.

Accu's van elektrische fietsen

Het is zo normaal geworden
dat het bijna niet meer opvalt.

Make up, hoe meer het glimt.

Oh my goodness!
- Lekker veel sparkle.

 

Maar die glimmertjes hebben ook
een minder sprankelende kant.

Ja, ik was erg geschokt.
Dan kom je daar aangelopen

en dan zie je eigenlijk
één groot gat.

Samen met correspondenten over
de hele wereld onderzoek ik Natasja Gibbs

de productieketen van dingen
waar we dagelijks mee te maken hebben.

Welke gevolgen heeft
jouw consumptiegedrag

voor de mensen die ze maken?

Deze week make-up.
Zelf ben ik ook groot fan van make-up

en vooral van de glimmer die erin zit.
Als je naar de ingrediënten kijkt.

Er zit ook in bijna alle make-up
een ingrediënt dat heet mica.

Ja! - Van gehoord?
Weet je wat ik bedoel?

Mica is een mineraal wat zorgt
voor glow of glitter in een product.

Ja.
- Je kent het misschien niet,

maar het zit in heel veel producten
waar je dagelijks mee te maken hebt.

Mica. Mica is een
van de meest gebruikte grondstoffen

in vrijwel alle soorten cosmetica
en zorgt voor een glinsterend effect.

Die mooie gloss van je lippenstift
of die glimmers in je oogschaduw?

De kans is groot
dat die afkomstig zijn van mica.

Daarnaast kun je mica vinden
in blushes, foundation, douchegel,

shampoo, gezichtscrème, tandpasta,
zeep en nagellak.

Laten we het eens hebben over mica.

Het wordt gewonnen in mijnen
in onder andere Madagascar.

Maar onder welke omstandigheden
wordt die mica gewonnen?

Het werken in de mijnen is zwaar
en slecht voor de gezondheid.

Maar dat is niet het enige.

Bij het delven van mica
zou ook sprake zijn van kinderarbeid.

80% van alle mica
komt uit één land. India.

Veel mica mijnen
zijn illegaal en liggen

in afgelegen regio's
buiten het zicht van de overheid.

Er zou worden gesjoemeld
met de certificaten.

Hierdoor is nooit echt met zekerheid
te zeggen waar de mica vandaan komt

en of er kinderarbeid mee gemoeid is.

Onafhankelijk onderzoek
naar de mijnen is schaars.

Volgens de berichten die ik vind vallen
er regelmatig doden door instortingen.

Europarlementariër Lara Wolters
strijdt al jaren

voor transparantie
in de productieketen.

Vorig jaar is het haar gelukt om er
een Europese wet doorheen te krijgen,

die bedrijven dwingt om wereldwijd op
een verantwoorde manier zaken te doen.

De anti-wegkijk wet. Jullie hebben
hard gewerkt aan die anti-wegkijkwet.

Kun je kort en simpel uitleggen
wat die wet precies inhoudt?

Ja, nou, een beetje zoals hij heet.

Je mag niet meer wegkijken als bedrijf
van wat er gebeurt in je keten.

Dus als jij kleren verkoopt,

dan moet je weten hoe een T-shirt
wat je verkoopt in elkaar is gezet.

Of als je make-up verkoopt,
dan moet je weten

wat daar in zit
en waar dat vandaan komt.

En het niet wegkijken gaat over.

Als dan blijkt
dat er iets gebeurt wat niet oké is,

dan mag je daar niet van wegkijken.
Dan moet je daar wat aan gaan doen.

Naar schatting werken er zo'n 22.000
kinderen in de Micamijnen in India

en zo'n 11.000 in Madagaskar.

De misstanden in de mica industrie
zijn al jaren bekend.

Ook bij miljardenbedrijf L'Oreal
en grondstoffenleverancier Merck.

Beide zeggen zich in te zetten voor
een transparante het productieketen

en voor betere leefomstandigheden
van gezinnen in de Micamijnen.

Maar op onze vraag
of ze kunnen uitsluiten

dat de mica die zij gebruiken
het resultaat is van kinderarbeid...

krijgen we geen antwoord.
En Lara, wat kan ik als consument doen?

Nou, als consument kun
je natuurlijk altijd je interesseren,

maar de bedoeling hiervan is
wel dat je

met een gerust hart
in de winkel kan staan.

En dat het niet aan jou is om

onwijs veel onderzoek te gaan doen
als je iets koopt.

Natuurlijk is het zo
hoe meer mensen dat wel doen,

hoe meer mensen zich interesseren
voor wat ze kopen,

hoe meer druk er ook weer van onderaf op
die bedrijven is om het goede te doen.

Maar dat is mooi meegenomen
zou ik zeggen.

En het belangrijkste hier is
de verantwoordelijkheid ligt
bij die bedrijven nu.

Onder invloed van influencers en social media gebruiken steeds meer jonge mensen make-up. Essentieel bestanddeel is mica, dat gebruikt wordt als 'glimmer'. Natasja Gibbs komt erachter dat voor het delven van mica duizenden kinderen worden ingezet in mijnen in India en Madagaskar. Gevaarlijk werk waarbij zelfs doden vallen. Grote cosmeticabedrijven weten ervan, maar doen ze er ook wat aan? En hoe kunnen mensen die make-up dragen ervoor zorgen dat die vrij is van kinderarbeid?

De glitters in make-up

De minister zet een streep door de NTR en daarmee ook door Schooltv.          
Laat Schooltv niet verdwijnen. 

Koolmeesje op vetbol

Schrijf je in de voor de maandelijkse nieuwsbrief voor het laatste Schooltv PO-nieuws

Nieuwsbrief PO

Blijf op de hoogte van het laatste Schooltv-nieuws voor VO.

Nieuwsbrief VO

Contact

Schooltv Help

Veelgestelde vragen

Schooltv maakt educatieve content voor het onderwijs, bestaande uit video's en interactief materiaal. Altijd bij de les!

Over Schooltv

Over Schooltv.nl

Schooltv.nl is een videodatabase, gevuld met educatieve en informatieve videoclips, filmpjes, fragmenten, liedjes, animaties, lesvideo’s afleveringen, TV-programma’s, televisieseries, videoverzamelingen en afspeellijsten.